تبلیغات 
تبلیغات
 |
گفت و گوهای تنهایی یک دانشجو |
|
خانه
ایمیل نامه به صاحب وبلاگ    نویسندگان وبلاگ یغما (118) موضوعات (59) (1) (1) (1) آرشیو اردیبهشت 1389 (2) دی 1388 (1) آذر 1388 (2) آبان 1388 (1) مهر 1388 (5) مرداد 1388 (1) تیر 1388 (3) خرداد 1388 (3) اردیبهشت 1388 (5) فروردین 1388 (3) اسفند 1387 (12) بهمن 1387 (3) دی 1387 (2) آبان 1387 (8) مهر 1387 (9) شهریور 1387 (3) مرداد 1387 (2) تیر 1387 (3) خرداد 1387 (2) اردیبهشت 1387 (1) نوشته های پیشین صفحات وبلاگ 1 2 3 4 5 6 7 ... صفحات اضافی
خیر مقدم !
لینکدونی باران عدالت (-) کلبه تنهایی نرگس (-) همنفس (-) دنیا بی وفاست (-) گلستان سخن (-) نیییییییش و نوووووووووش (-) فروغ سیمرغ (-) تنهایی (-) پسر همسایه (-) جناب سرهنگ (-) آرشیو لینكدونی لینکستان پرشین وبلاگ لیست وبلاگ های فارسی قالب های وبلاگ اخبار ایران اخبار ICT تفریحات اینترنتی تالارهای گفتگو فروشگاه اینترنتی لوگوی دوستان  جستجو در وبلاگ خبرنامه نظرسنجی بازدیدها امروز :
بازدید های امروز : بازدید های دیروز : كل مطالب : كل نظرها : كل بازدید ها : افراد آنلاین : ایجاد صفحه : - ثانیه |
بهش اعتماد کن...
یک توپ بسکتبال تو دست من تقریباً 19 دلار میارزه .
یک توپ بسکتبال تو دست مایکل جوردن تقریباً 33 میلیون دلار می ارزه . بستگی داره تو دست کی باشه . ----------------------------- یک توپ بیس بال تو دست من شاید 6 دلار بیارزه . یک توپ بیس بال تو دست راجر کلمن 4.75 میلیون دلار می ارزه . بستگی داره تو دست کی باشه . ----------------------------- یک راکت تنیس تو دست من بدون استفاده است . یک راکت تنیس تو دست آندره آقاسی میلیونها می ارزه . بستگی داره تو دست کی باشه. ----------------------------- یک عصا تو دست من می تونه یه سگ هار رو دور کنه . یک عصا تو دست موسی دریای بزرگ رو می شکافه . بستگی داره تو دست کی باشه. ----------------------------- یک تیرکمون تو دست من یک اسباب بازی بچگانه است . یک تیرکمون تو دست داوود یک اسلحه قدرتمنده . بستگی داره تو دست کی باشه. ----------------------------- دوتا ماهی و پنج تیکه نون تو دست من دوتا ساندویچ ماهی میشه . دوتا ماهی و پنج تیکه نون تو دستای عیسی هزاران نفر رو سیر میکنه. بستگی داره تو دست کی باشه. ----------------------------- همونطور که می بینی، بستگی داره تو دست کی باشه . پس دلواپسی ها، نگرانی ها، ترس ها، امیدها، رویاها، خانواده ها و نزدیکانت رو به دستان خدا بسپار چون... بستگی داره تو دست کی باشه. -----------------------------
این پیام تو دستای توست .
باهاش چی کار می کنی؟ بستگی داره تو دستای کی باشه !
لبخند بزن، روز خوبی داشته باشی ! ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
 خودت را به او بسپار...
روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت، فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه میگفت: میآید، من تنها گوشی هستم كه غصههایش را میشنود و یگانه قلبیام كه دردهایش را در خود نگه میدارد و سر انجام گنجشك روی شاخهای از درخت دنیا نشست.فرشتگان چشم به لبهایش دوختند، گنجشك هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود:"با من بگو از آنچه سنگینی سینه توست". گنجشك گفت: لانه كوچكی داشتم، آرامگاه خستگیهایم بود و سرپناه بی كسیام. تو همان را هم از من گرفتی. این توفان بی موقع چه بود؟ چه میخواستی از لانه محقرم كجای دنیا را گرفته بود؟ و سنگینی بغضی راه بر كلامش بست. سكوتی در عرش طنین انداز شد. فرشتگان همه سر به زیر انداختند.خدا گفت: ماری در راه لانه ات بود. خواب بودی. باد را گفتم تا لانهات را واژگون كند. آنگاه تو از كمین مار پر گشودی. گنجشك خیره در خدایی خدا مانده بود. خدا گفت: و چه بسیار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمنیام بر خاستی.اشك در دیدگان گنجشك نشسته بود. ناگاه چیزی در درونش فرو ریخت. های های گریههایش ملكوت خدا را پر كرد. ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
راه تو بهتر است !
پسر نوح
به خواستگاری دختر هابیل رفت. دختر هابیل جوابش كرد :نه ، هرگز همسری ام را سزاوار
نیستی ،
تو با بدان نشستی و خاندان نبوتت گم شد. تو همانی كه بر كشتی سوار نشدی . خدا
را نادیده گرفتی و فرمانش را . به پدرت پشت كردی ، به پیمانش و پیامش
نیز.
" برگرفته
از كتاب من هشتمین آن هفت نفرم
ویرایش شده در تاریخ - و ساعت-
و تو رفتی...
" شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لهجه ی گل ها صدا کردم تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگه آرزو هایت دعا کردم پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین گل هایی که در تنهاییم رویید با حسرت جدا کردم و تو در آبی ترین موج تمنای دلم گفتی: دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم همین بود آخرین حرفت... و من از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم نمیدانم چرا رفتی؟ نمی دانم چرا؟ شاید خطا کردم ! و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی ، نمی دانم کجا ؟ تا کی؟ برای چه؟ ولی رفتی... و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید بعد از رفتنت رسم نوازش در غم خاکستری گم شد و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد و بعد از رفتن تو آسمان چشم هایم خیس باران بود بعداز رفتنت انگارکسی حس کرد که من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت کسی حس کرد که من بی تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد و بعد از رفتنت دریا چه بغضی کرد ! کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد... و من با اینکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد هنوز آشفته ی چشمان زیبای توام... برگرد ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد و بعد از این همه طوفان و هم پرسش و تردید کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو : در راه عشق و انتخاب او خطا کردم من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل میان غصه ای از بغض کوچک یک ابر نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم عادت و پروانگی باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم "
بدرود... ویرایش شده در تاریخ جمعه 11 دی 1388 و ساعت01:34 ق.ظ
صدایم کن...
دل روشـــــنی دارم ای عشـــق مرا می شناسی تو ای عشق من از آشنایان احساس آبم و همسایه ام مهربانی است و توفان یک گل مرا زیر و رو کرد پرم از عبور پرستو صدای صنوبر سلام سپیدار
مرا می شناسی تو ای عشق که در من گره خورده احساس رویش گره خورده ام من به پرهای پرواز گره خورده ام من به معنای فردا دل تشنه ای دارم ای عشق مرا خنده کن بر لبانی که شب را نگفتند مرا آشنا کن به گلهای شوقی که این سو شکستند و آنسو شکفتند دل نورسی دارم ای عشق مرا پل بزن تا نسیم نوازش مرا پل بزن تا تکاپوی خورشید دل عاشقی دارم ای عشق صدایم کن از صبر سجاده ی شب صدایم کن از سمت بیداری کوه تورا میشناسم من ای عشق شبی عظر گام تو در کوچه پیچید من از شعر، پیراهنی بر تنم بود به دستم چراغ دلم را گرفتم ودر کوچه عطر عبور تو پر بود و در کوچه باران چه یکریز و سرشار گرفتم به سر چتر باران کسی در نگاهم نفس زد و سرتاسر شب پر از جستجوی تو بودم و سرتاسر روز پر از جسجوی تو هستم صدایم کن ای عشق صدایم کن از پشت این جستجوی همیشه ویرایش شده در تاریخ یکشنبه 27 دی 1388 و ساعت06:53 ب.ظ
گناهم را ببخش…
اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم، و یا از روی خودخواهی فقط خود را پسندیدم… گناهم را ببخش… گناهم را ببخش…
اگر از دست من در خلوت خود گریه ای کردی…
اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی…
گناهم را ببخش… گناهم را ببخش…
اگر تو مهربان بودی و من نامهربان بودم…
برای دیگران سبز و بزای تو خزان بودم…
اگر تو با تحمل خسته از خودخواهی ام کردی،
اگر من بی سبب گه با خشم بی امان بودم…
گناهم را ببخش… گناهم را ببخش…
اگر زخمی چشیدی گاهگاهی از زبان من…
اگر رنجیده خاطر گشتی از لحن بیان من…
گناهم را ببخش…
گناهم را ببخش…
گناهم را ببخش…
بدرود... ویرایش شده در تاریخ یکشنبه 27 دی 1388 و ساعت06:52 ب.ظ
یغما !
دیشب آسمان هنوز بوی باران داشت... هنوز قاصدک پر پرواز داشت برای بوسیدن آسمان... چه خوب بود آن هنگامه ی شب نجوای ماه با فرشتگان زمینی... خوشا به حال سپیدار که شبانه میبیند آنچه خدا بر خوبانش عطا میکند ...
بدرود... ویرایش شده در تاریخ چهارشنبه 20 آبان 1388 و ساعت01:46 ب.ظ
یاد گرفته ام...
همه چیز را یاد گرفته ام ! یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم تو نگرانم نشو !! همه چیز را یاد گرفته ام ! یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی ! یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و به یاد تو ! یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن... و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم ! تو نگرانم نشو !! همه چیز را یاد گرفته ام ! یاد گرفته ام که بی تو بخندم..... یاد گرفته ام بی تو گریه کنم...و بدون شانه هایت....! یاد گرفته ام ...که دیگر عاشق نشوم به غیر تو ! یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم .... و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم ! اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ام ... که چگونه.....! برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم ... و نمی خواهم که هیچ وقت یاد بگیرم .... تو نگرانم نشو !! فراموش کردنت" را هیچ وقت یاد نخواهم گرفت ...
بدرود... ویرایش شده در تاریخ چهارشنبه 29 مهر 1388 و ساعت09:43 ق.ظ
نقش زندگانی...
سخت می کوشم رهایی یابم از بیهودگی ها
رنگهای زندگی را از گذشته طرح هایی تازه خواهم زد نقش یک شعله که روشن می کند راهی به فردا طرح یک استاد بی رحم سخت می کوشم و لیکن تا قلم برروی کاغذ می گذارم یاد می آرم که دنیا با من تنها چنین کرد و چنان ها سخت می کوشم که نقشم پاک باشد از خطاها از خطاهای گذشته آنچه کردم بی مهابا سخت می کوشم که تصویرم نباشد خالی از امید و لیکن تشنه می میرد امیدم چونکه در تصویر عمرم رنگ آبی نیست می کشم طرحی ز دریا سخت می کوشم و خطی می زنم روی خزان ها هرچه کوشیدم ، در آخر روی این کاغذ منم با غصه تنها رنگ ها نقشی ز استفهام می گیرند یا که شکل مبهمی از آنچه در ذهنم فرو می ریخت مثل یک رویا لیک من هرگز نمی گویم که نقش زندگانی زشت و بدرنگ است سخت کوشیدن برای طرح شادی نیست در پی اندوه شیرینم که با آن می توان طرحی دگر زد غصه ای زیبا ! سخت می کوشم و بر هم می زنم نقش ها را . . . رنگ ها را . . . ویرایش شده در تاریخ سه شنبه 21 مهر 1388 و ساعت01:37 ب.ظ
دوستت می داشتم مهربانم ....
سلام... دیروز به دنبال تو به همه جا سر زدم... هم از نسیم سراغت را گرفتم ، هم از گل سرخی كه كنار چشمه عشق روییده بود حتی از پرنده هایی كه در شعرهایم بال می زدند نشانی ات را پرسیدم ... اما پیدایت نكردم ، این را ولی خوب می دانم ، كه اگر چشمانم را ببندم و با دهان بسته صدایت كنم ، فورا جوابم را خواهی داد. راستی كه عجب صفایی دارد این بی قراریها و این دلتنگی ها !.. مانده ام كه این فاصله ها اگر نبود ، آیا باز هم اینقدر مشتاق شنیدن صدایت از درخت و صندلی و ستاره بودم؟ همیشه فاصله ها باعث میشوند تا بیشتر قدر همدیگر را بدانیم، و بیشتر به دنبال هم بگردیم . مثل همین امروز كه همه جا را به دنبالت گشتم ... حتی همه خوابهایم را یكی یكی جستجو كردم ...! همه جا رد پایت بود ... حتی موج صدایت به نرمی از تپه های خیالم بالا میرفت . اما خودت نبودی ... عزیزترینم ... حالا با همین واژه های لال در كنار نام قشنگت نشسته ام . مرهمی نمی خواهم ... تنها اگر حوصله داری زخمهای دلم را بشمار!... هزار و یك ... هزار و دو ... هزار و سه ...
بدرود ویرایش شده در تاریخ دوشنبه 13 مهر 1388 و ساعت04:16 ب.ظ
| |
 |
All Rights Reserved 2005-2006 © http://yaghma_67.mihanblog.com |
